خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرچه بینی به نور او می بینبلکه او را به او نکو می بین
۲
نظری کن در آینه بنگرخود و معشوق روبرو می بین
۳
زلف محبوب را به دست آورزلف بگشا و مو به مو می بین
۴
خوش درین بحر ما در آ با ماآب می جو و سو به سو می بین
صفحهٔ ۱ از ۲