خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آب می جوئی بیا با ما نشینتشنه ای با ما درین دریا نشین
۲
خیز دستی برفشان پائی بکوبآنگهی مستانه خوش اینجا نشین
۳
چون در آمد عشق عقل از جا برفتپست شد آن خواجهٔ بالا نشین
۴
خط موهوم است عالم طرح کنبر سریر سر او ادنی نشین
صفحهٔ ۱ از ۲