خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ذوق ما داری بیا با ما نشینعاشقانه خوش درین دریا نشین
۲
چست برخیز از سر هر دو جهانبر در یکتای بی همتا نشین
۳
چشم ما روشن به نور روی اوستخوش بیا بر دیدهٔ بینا نشین
۴
سر بنه در پای خم رندانه واردر خرابات فنا بالا نشین
صفحهٔ ۱ از ۲