خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش بیا با ما درین دریا نشینآبرو می بایدت با ما نشین
۲
مجلس عشق است و ما مست و خرابعاشقانه خوش بیا اینجا نشین
۳
خانهٔ دل خلوت خالی اوستجاودان در جنت المأوی نشین
۴
از بلا چون کار ما بالا گرفتگر بلائی یافتی بالا نشین
صفحهٔ ۱ از ۲