خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نور چشم مردمست از دیدهٔ عالم نهانغیر عین او که بیند نور او در انس و جان
۲
گر شود روشن به نور روی او چشم و دلتنور روی او به عین روی او بینی عیان
۳
در مظاهر مظهری ظاهر شده در چشم مادیده بگشا تا ببینی نور او در عین آن
۴
حرف حرف یرلغ عالم چو می خوانم بذوقدر همه منشور می یابم به نام او نشان
صفحهٔ ۱ از ۳