خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قدمی نه به خلوت یارانیار اگر بایدت بیا یاران
۲
هر که ما چون فتاد در دریاکی خورد غم ز قطرهٔ باران
۳
کار ما عاشقی بود دائمبود این کار کار بیکاران
۴
ما و رندی و خدمت ساقیزاهد و بندگی هشیاران
صفحهٔ ۱ از ۲