خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه خوش ذوقیست ذوق باده نوشانچه خوش کوئیست کوی می فروشان
۲
چه خوش آهی است آه دردمندیچه خوشوقتی است وقت کهنه پوشان
۳
چه خوشحالی است حال بینوایانچه خوش دردی است درد دُرد نوشان
۴
شراب وحدت از جام محبتبه روی یار کردم دوش نوشان
صفحهٔ ۱ از ۲