خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۱۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سیر گشتم ز نازهای خسانکم زنم من چو روغن به لسان
۲
بعد از این شهد را نهان دارمتا نیفتند اندر او مگسان
۳
خویش را بعد از این چنان دزدمکه نیابند مر مرا عسسان
۴
هر زمان جانب دگر تازمبی‌رفیقان و صاحبان و کسان
صفحهٔ ۱ از ۲