خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وقت سرمستی است مخموری بماننیک نزدیکی مرو دوری بمان
۲
آشنائی ترک بیگانه بگودر وصالی هجر و مهجوری بمان
۳
غرهٔ علم و عمل چندین مباشبگذر از هستی و مغروری بمان
۴
صحبت رندان غنیمت می شمر قصهٔ رضوان مگو حوری بمان
صفحهٔ ۱ از ۲