خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر خدا خواهی جدا از خود مداناز خدا می دان خدا از خود مدان
۲
گر همه عالم به درویشی دهیلطف می فرما عطا از خود مدان
۳
فاعل مختار در عالم یکی استدر حقیقت فعل ما از خود مدان
۴
ما به او محتاج و او از ما غنیتو فقیری این غنا از خود مدان
صفحهٔ ۱ از ۲