خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل ز جهان ، جهان گذر کندر عالم عاشقی سفر کن
۲
از خلوت صومعه برون آیدر گوشهٔ میکده مقر کن
۳
در بحر محیط حال حل شودامن چو صدف پر از گهر کن
۴
مستانه در آی درخراباتیاران حریف را خبر کن
صفحهٔ ۱ از ۲