خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در چشم پر آب ما نظر کنهر سو برو و ز ما خبر کن
۲
سودای میان تهی چه داریرندانه بیا ز سر به در کن
۳
خاک کف پای عاشقان شوخود را به کمال معتبر کن
۴
گر می خواهی بهشت جاویدمستانه به بزم ما گذر کن
صفحهٔ ۱ از ۲