خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل به درخانهٔ جانانه گذر کنمستانه در آن کوچهٔ میخانه گذر کن
۲
هشیار صفت بر سر کویش مرو ای دلرندانه مجرد شو و مستانه گذر کن
۳
با صورت جان مهر معانی نتوان یافتچون سایه شو و بر در آن خانه گذر کن
۴
جان ساز تو پروانهٔ آن شمع جمالشمستانه بر آن شمع چو پروانه گذر کن
صفحهٔ ۱ از ۲