خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بشنو ای یار و اضطراب مکنخویش رسوای شیخ و شاب مکن
۲
اگرت معنی ای است حاضر باشصورت شرع را خراب مکن
۳
چشم بر شاهد و شراب منهگوش با نغمهٔ رباب مکن
۴
می خوری ، خواب می کنی شب و روزاعتمادی به خورد و خواب مکن
صفحهٔ ۱ از ۳