خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دور شو ای عقل نادانی مکنبا سبک روحان گران جانی مکن
۲
عشقبازی کار بی کاران بوداین چنین کار ار نمی دانی مکن
۳
ای که گوئی دل عمارت می کنمما نمی خواهیم ویرانی مکن
۴
چون تو را ایمان به کفر زلف نیستدعوی دین مسلمانی مکن
صفحهٔ ۱ از ۲