خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فرصت غنیمتست غنیمت رها مکنبشنو نصیحتی و نصیحت رها مکن
۲
رندی که از کرم به تو جام شراب دادشکرش بگو به صدق و کریمت رها مکن
۳
گفتی که می روم به سوی کوی می فروشاین نیتی خوش است عزیمت رها مکن
۴
دُر یتیم اگر به کف آری نگاهدارخوش گوهریست دُر یتیمت رها مکن
صفحهٔ ۱ از ۲