خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۳۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دیده توئی و دیده ام تودر دیده مشو که دیده ام تو
۲
از من تو کناره کی توانیچون درکش خود کشیده ام تو
۳
هر کس یاری گزید ای دوستمن بر همگان گزیده ام تو
۴
سرمستم و جام باده بر دستمهمان من و رسیده ام تو
صفحهٔ ۱ از ۲