خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۳۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درد اگر داری دوا از خود بجوهر چه می جوئی چو ما از خود بجو
۲
تشنه گردی سو به سو جویای آبغرق آبی آب را از خود بجو
۳
رو فنا شو تا بقا یابی ز خودچون شدی فانی بقا از خود بجو
۴
از خودی تا چند گوئی با خودآخود رها کن رو خدا از خود بجو
صفحهٔ ۱ از ۲