خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۳۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا گر عشق می ورزی ز ما جانانه ای را جومرو گر باده می نوشی ره میخانه ای را جو
۲
به کنجی گر کنی رغبت در آ در گوشهٔ دیدهبه گنجی گر بود میلت دل ویرانه ای را جو
۳
شعاع مهر نور او ببین در ذرهٔ روشنضیاء شمع او خواهی دل پروانه ای را جو
۴
خبر از ما اگر پرسی ز حال دردمندی پرسوگر وقت خوشی خواهی برو دیوانه ای را جو
صفحهٔ ۱ از ۲