خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۳۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا به کی در خواب باشی یک زمان بیدار شوکار بیکاران مکن رندانه خوش در کارشو
۲
عشق او داری چو مردان از سر جان درگذروصل او از او بجو و ز غیر او بیزار شو
۳
همچو منصور فنا گر بایدت دار بقابر سر دار فنا پائی بنه سردار شو
۴
گر همی خواهی محیطی بر تو گردد آشکارگرد نقطه دائما سرگشته چون پرگار شو
صفحهٔ ۱ از ۲