خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۳۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هوای خویشتن بگذار اگر داری هوای اوغنیمت دان اگر یابی در خلوتسرای او
۲
نخواهی دید نور او اگر دیدت همین باشدطلب کن نور چشم از ما که تا بینی لقای او
۳
مقام سلطنت خواهی گدای حضرت او شوکه شاه تخت ملک دل به جان باشد گدای او
۴
اگر دار بقا خواهی سر دار فنا بگزینفنا شو از وجود خود که تا یابی بقای او
صفحهٔ ۱ از ۲