خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۳۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این دوئی از چه خاست از من و توبی من و تو یکی بود نی دو
۲
عقل گوید دوئی ولی مشنوبگذارش بگو برو می گو
۳
عشق داری در آ در این دریاعین ما را به عین ما می جو
۴
همه عالم وجود از او دارندغیر او را وجود دیگر کو
صفحهٔ ۱ از ۲