خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۳۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دو عالم یکست مثلش کوکی بود مثل چون نباشد دو
۲
به وجود او یکی است تا دانیاین دوئی از چه خاست از من و تو
۳
به ظهور آن یکی هزار نمودمی نماید هزار اما کو
۴
گنج و گنجینه و طلسمی توهر چه خواهی ز خویشتن می جو
صفحهٔ ۱ از ۲