خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۳۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمر بر باد می رود بی اوکی بود زندگی چنین نیکو
۲
نفسی عمر را غنیمت دانحاصل عمر خود ز خود می جو
۳
ما چنین مست و عقل مخمور استگو برو هر چه بایدش می گو
۴
در دلم جز یکی نمی گنجدغیر آن یک بگو که دیگر کو
صفحهٔ ۱ از ۲