خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۳۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ذوق سرمستان ز مخموران مجوحال مستان پیش مخموران مگو
۲
آینه بردار و خود را می نگرتا ببینی جان و جانان روبرو
۳
در ظهور است این دوئی او و مااو به ما پیدا و ما قائم به او
۴
هر که چشمش غیر نور او ندیدهر چه آید در نظر بیند نکو
صفحهٔ ۱ از ۲