خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۴۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درآ در مجلس رندان ببین این ذوق مستانهرهاکن گوشهٔ خلوت بیا در کنج میخانه
۲
طلب کن عشق سرمستی که او ساقی یارانستچه میجوئی ز عقل آخر که حیرانست و دیوانه
۳
خیال عقل و عشق او هوای ذره و خورشیدکمال علم و وصل او حدیث شمع و پروانه
۴
مرید پیر خمّارم خم میخانه می نوشمبه نزد من چو من رندی چه باشد جام پیمانه
صفحهٔ ۱ از ۲