خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۴۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیالش نقش می بندم به دیدهچنین نقش و خیالی خود که دیده
۲
به نور اوست روشن دیدهٔ مننظر فرما که بینی نور دیده
۳
الفبا خواندم و کردم فراموشخطی بر عالم و آدم کشیده
۴
گذشته از وجود و از عدم همنمانده سیئات و هم حمیده
صفحهٔ ۱ از ۲