خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۴۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به خدا تا ز خود شدم آگاهبی خدا نیستم دمی والله
۲
گرد کنج خراب می گشتیمتا به گنجی فرو شدم ناگاه
۳
یوسف جان نازنین تنمسوی مصر دل آمد از تک چاه
۴
مهر عشقش چو رو نمود به منگرچه بودم هلال گشتم ماه
صفحهٔ ۱ از ۲