خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۴۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق تو گنجی و دل ویرانه ایمهر تو شمعی و جان پروانه ای
۲
عقل دوراندیش و ما در عشق تونیست الا بیدلی دیوانه ای
۳
آشنای عشقت آن کس شد که اوهمچو ما گشت از خرد بیگانه ای
۴
کار ما از جام ساغر درگذشتساقیا پر کن بده پیمانه ای
صفحهٔ ۱ از ۲