خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دگرباره چو مه کردیم خرمنخرامیدیم بر کوری دشمن
۲
دگربار آفتاب اندر حمل شدبخندانید عالم را چو گلشن
۳
ز طنازی شکوفه لب گشاده‌ستبه غمازی زبان گشته‌ست سوسن
۴
چه اطلس‌ها که پوشیدند در باغاز آن خیاط بی‌مقراض و سوزن
صفحهٔ ۱ از ۷