خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۴۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر چه هست آن یکی است تا دانیجان جانان یکی است تا دانی
۲
ساغر می یکیست نوشش کنمیر مستان یکی است تا دانی
۳
موج و دریا اگرچه دو نامندعین ایشان یکی است تا دانی
۴
درخرابات عشق مستان راکفر و ایمان یکی است تا دانی
صفحهٔ ۱ از ۲