خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۴۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تنها نه منم عاشق تو بلکه جهانیگر جان طلبی هان بسپارند روانی
۲
هر سو که نظر می کنم ای نور دو چشممبینم چو خودی بر سر کویت نگرانی
۳
گر نام من ای یار بر آید به زبانتدر هر دو جهان یابم از آن نام و نشانی
۴
خواهی که به پیری رسی ای جان ز جوانیزنهار مکن قصد دل هیچ جوانی
صفحهٔ ۱ از ۲