خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۴۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواه نباتی و خواه حیوانیهر یکی مظهریست ربانی
۲
می و جامی و عاشق و معشوقموج و بحر و حباب را مانی
۳
دل خود را به دست زلفش دهجمع می باش از پریشانی
۴
گفتهٔ عارفان به جان بشنوچند گفتار این و آن خوانی
صفحهٔ ۱ از ۲