خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۴۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکه از ذوق خبر دارد و داند سخنیبجز از گفتهٔ عشاق نخواند سخنی
۲
عاشقانه ز سر ذوق سخن می گویمغیر این گفتهٔ مستانه نماند سخنی
۳
سخن واعظ مخمور به کاری نایدگرچه آید به سر منبر و راند سخنی
۴
سخن نیک توان گفت ولیکن به محلخود سخن بد کند آنکس که نداند سخنی
صفحهٔ ۱ از ۲