خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۴۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درویش فقیریم و نخواهیم امیریوالله که به شاهی نفروشیم فقیری
۲
گر مختصری در نظرت خورد نمایدآن شخص بزرگیست مبینش به حقیری
۳
پیریم ولی عاشق آن یار جوانیمیا رب برسان یار جوان را تو به پیری
۴
گر یوسف مصری به اسیریش ببردنداین یوسف من برد مرا هم به اسیری
صفحهٔ ۱ از ۲