خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۵۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان چه باشد گر نباشد عاشق جان پروریدل چه ارزد گر نورزد مهر روی دلبری
۲
من چه بازم گر نبازم عشق یار نازکیباده نوشی جان فزائی دلبری مه پیکری
۳
دیده تا دیده جمالش در خیالش روز و شببی سر و پا سو به سو گردیده در هر کشوری
۴
خسرو شیرین خوبان جهان یار من استفارغ است از حال فرهاد غریبی غمخوری
صفحهٔ ۱ از ۲