خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۵۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماه من امشب برآمد خوش خوشیدلبرم از در درآمد خوش خوشی
۲
در چنین شب این چنین ماه تماموه که خویم در خور آمد خوش خوشی
۳
چشم من روشن شد از دیدار اوآرزوی من برآمد خوش خوشی
۴
خوش خوشی از مجلس ما رفته بودلطف کرد و دیگر آمد خوش خوشی
صفحهٔ ۱ از ۲