خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۵۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای از جمال رویت نقش جهان خیالیوی ز آفتاب رویت هر ذره ای هلالی
۲
این مظهر مطهر روشن شد از جمالتدر آینه نمودی تمثال بی مثالی
۳
از چشم پر خمارت هر گوشه نیم مستیوز لعل شکرینت در هر طرف زلالی
۴
دارم هوا که گردم خاک در سرایتاین دولت ار بیابم ما را بود کمالی
صفحهٔ ۱ از ۲