خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۵۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جمالش دیده ام در هر خیالیخیالش بین که دارد خوش جمالی
۲
خیال اوست نقش پردهٔ چشمازین خوشتر نمی بینم خیالی
۳
خیالی جز خیال او محالستمحالی را کجا باشد مجالی
۴
مرا چون ذوق می بخشد خیالشازو خالی نیم در هیچ حالی
صفحهٔ ۱ از ۲