خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۵۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترک مستم می پرستم یللیساغر باده به دستم یللی
۲
عهد با ساقی ببستم تنناتوبه را دیگر شکستم یللی
۳
مدتی بوده اسیر بند عقلاز چنین بندی بجستم یللی
۴
نیست گشتم از خود و هر دو جهاناز وجود عشق هستم یللی
صفحهٔ ۱ از ۲