خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۵۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل به دریا ده که تا دریا شوینزد ما بنشین که همچون ما شوی
۲
ساغر دُردی درد دل بنوشتا دمی همدرد بودردا شوی
۳
از بلا چون کار ما بالا گرفترو به بالاکش که تا بالا شوی
۴
غیر نور او نبیند چشم توگر به نور روی او بینا شوی
صفحهٔ ۱ از ۲