خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۵۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل به دلبر گر دهی دلبر شویسر به پایش گر نهی سرور شوی
۲
گر درین دریا درآئی سوی ماگرچه خوش باشی ولی خوشتر شوی
۳
رو فنا شو تا بقا یابی تمامخاک شو در راه او تا زر شوی
۴
می بنوش و جام می را بوسه دهگر زمانی همدم ساغر شوی
صفحهٔ ۱ از ۲