خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۵۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای عشق بیا که خوش بلائیای درد مرو مرا دوائی
۲
زاهد تو برو به کار خود باشساقی تو بیا که جان مائی
۳
ای عقل تو زاهدی و ما رندبا هم نکنیم آشنائی
۴
مستیم و خراب و لاابالیای شاهد سرخوشان کجائی
صفحهٔ ۱ از ۲