خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۵۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر سر ما اگر نهی قدمیکرمی باشد و چه خوش کرمی
۲
دلبرم گر جفا کند جاویدنرسد بر دلم از او الَمی
۳
همدمی گر دمی به دست آیددو جهانش فدا کنم به دَمی
۴
شادمانم به دولت غم اوبا غم او چه غم خورد ز غمی
صفحهٔ ۱ از ۲