خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۱۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عید نمی‌دهد فرح بی‌نظر هلال توکوس و دهل نمی‌چخد بی‌شرف دوال تو
۲
من به تو مایل و توی هر نفسی ملولتروه که خجل نمی‌شود میل من از ملال تو
۳
ناز کن ای حیات جان کبر کن و بکش عنانشمس و قمر دلیل تو شهد و شکر دلال تو
۴
آیت هر ملاحتی ماه تو خواند بر جهانمایه هر خجستگی ماه تو است و سال تو
صفحهٔ ۱ از ۴