خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۱۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن دلبر عیار جگرخواره ما کوآن خسرو شیرین شکرپاره ما کو
۲
بی‌صورت او مجلس ما را نمکی نیستآن پرنمک و پرفن و عیاره ما کو
۳
باریک شده‌ست از غم او ماه فلک نیزآن زهره با بهره سیاره ما کو
۴
پربسته چو هاروتم و لب تشنه چو ماروتآن رشک چه بابل سحاره ما کو
صفحهٔ ۱ از ۴