خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۲۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ز رویت تافته در هر زمانی نور نووی ز نورت نقش بسته هر زمانی حور نو
۲
کژ نشین و راست بشنو عقل ماند یا خردساقیی چون تو و هر دم باده منصور نو
۳
کی تواند شیشه ای را ز آتشی برداشتنیا می کهنه کی داند ساختن ز انگور نو
۴
می‌چشان و می‌کشان روشن دلان را جوق جوقتازه می‌کن این جهان کهنه را از شور نو
صفحهٔ ۱ از ۲