خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۲۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میدوید از هر طرف در جست و جوچشم پرخون تیغ در کف عشق او
۲
دوش خفته خلق اندر خواب خوشاو به قصد جان عاشق سو به سو
۳
گاه چون مه تافته بر بامهاگاه چون باد صبا او کو به کو
۴
ناگهان افکند طشت ما ز بامپاسبانان درشده در گفت و گو
صفحهٔ ۱ از ۳