خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۲۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ننشیند آتشم چو ز حق خاست آرزوزین سو نظر مکن که از آن جاست آرزو
۲
تردامنم مبین که از آن بحر تر شدمگر گوهری ببین که چه دریاست آرزو
۳
شست حق است آرزو و روح ماهی استصیاد جان فداست چه زیباست آرزو
۴
چون این جهان نبود خدا بود در کمالز آوردن من و تو چه می‌خواست آرزو
صفحهٔ ۱ از ۳