خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۵۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اینک رسید وعده، گشاد نقاب کورفتیم تا دریچهٔ صبح، آفتاب کو
۲
جامی کشیده محتسب و فتنه می کندکو تازیانهٔ ادب، احتساب کو
۳
خونم حلال بر تو ولی داور جزاگر گویدم شهید که گشتی، جواب کو
۴
کیفیت شباب هم از جنس کیمیاستاینک شباب، نشئهٔ عهد شباب کو
صفحهٔ ۱ از ۳